30.08.2010 - 16.19u In de herfst van vorig jaar veroorzaakte Thilo Sarrazin, lid van de Raad van Bestuur van de Duitse nationale bank en voormalig socialistisch (!) schepen van Berlijn, opschudding met enkele markante uitspraken over de lakse immigratiepolitiek en de falende integratie van niet-Europese vreemdelingen. Het leverde hem heel wat banbliksems op van grote delen van het politieke establishment en ‘uiteraard’ ook een hele reeks racismeklachten.

Sarrazin heeft ondertussen bewezen dat hij door dit soort ‘argumenten’ niet uit het veld is te slaan. Vandaag stelde hij tijdens een druk bijgewoonde persconferentie zijn nieuwe boek voor, dat luistert naar de titel ‘Deutschland schafft sich ab’. Daarin maakt hij een ontnuchterende analyse van zijn land, dat enerzijds wordt geconfronteerd met een toenemende denataliteit onder de autochtone Duitsers en anderzijds met een groeiende onderklasse die voor het grootste deel uit niet-Europese – hoofdzakelijk islamitische – inwijkelingen bestaat. Volgens Sarrazin zet de Duitse politieke klasse met haar “naïeve en opportunistische immigratiepolitiek” de toekomst van het land op het spel. Hij noemt het fout te beweren dat immigratie zoals we die vandaag beleven er altijd al is geweest en hekelt het “leger van integratieambtenaren, islamonderzoekers, sociologen, politicologen,.. die hand in hand met naïeve politici intensief bezig zijn met het minimaliseren of ontkennen van de problemen en daarmee zichzelf bedriegen.”

Sarrazin noemt de immigratie van de voorbije decennia “een gigantische vergissing” en somt meteen een aantal maatregelen op die de aanhoudende instroom van werkonwillige of –onkundige immigranten dringend moeten inperken: een strikte inperking van de uitkeringen van immigranten die zich niet willen integreren, een drastische beperking van de gezinshereniging en een stopzetting van de huwelijksimmigratie. De boodschap van deze eigenzinnige socialist laat aan duidelijkheid niets te wensen over: “Ik wil niet dat het land van mijn kinderen en kleinkinderen grotendeels islamitisch is, dat er in grote delen Turks en Arabisch wordt gesproken, dat de vrouwen een hoofddoek dragen en dat het dagritme wordt bepaald door de roep van de muezzin. Als ik dat wil beleven, kan ik een vakantie naar het Morgenland boeken. Maar ik wil niet dat wij vreemdelingen in eigen land worden.”

• Trefwoorden:
  
  islam